Oude Perzische parfumgeschiedenis

Net als veel andere oude beschavingen waren de Perzen ook betoverd door het concept van parfum en geur. De pure decadentie en luxe van parfum was voor hen verloren gegaan en ze droegen enorm bij aan de populariteit ervan.

Gebruik van parfums in het oude Perzië

De Perzen waren vernieuwers en ze besloten voort te bouwen op de kennis van de Egyptenaren en de Romeinen. Ze waren niet alleen al meer dan een eeuw deskundige handelaren in geuren, ze waren ook degenen die het recept voor parfum dat tot dan toe veel werd gebruikt, aanpasten en een nieuwe formule bedachten. Ze vonden niet op olie gebaseerde parfum uit, de voorloper van moderne parfumbrouwsels. Onnodig te zeggen dat dat nogal wat opschudding veroorzaakte omdat geurproducten tot dan toe als onvolledig werden beschouwd zonder verzachtende middelen.

Ontwikkeling van parfumerie in Perzië

De Perzen waren tijdens de Sassanidische periode sterk geïnvesteerd in de productie van geïnfuseerd water en parfum. Ze beschouwden parfum ook als een symbool van rijkdom en status, net als andere oude beschavingen. Perzische edelen gebruikten dure parfums om een ​​statement te maken.

Het hedendaagse concept van het hebben van een kenmerkende geur zou ook in Perzië kunnen zijn ontstaan. Veel koningen namen vaak een kenmerkende geur over en verbood mensen om hen heen om het te gebruiken. Zo wordt koning Persepolis Darius vergezeld door zijn parfumflesjes in zijn afbeeldingen op stenen afbeeldingen.

In de Achaemenische periode leunden de Perzen in de traditie van het creëren van een geurige ruimte. Ze wilden een aangename sfeer hebben met de zoetste aroma's, wat leidde tot het branden van wierook en andere geurende materialen. Er zijn verslagen van redenaars uit die tijd die spraken over het verstuiven van parfums tijdens koninklijke recepties en festiviteiten.

Parfumproductie in Perzië

Oude Perzen hadden toegang tot de juiste apparatuur voor het maken van parfums, waardoor het voor hen gemakkelijker werd om nieuwe soorten geuren te bedenken. Perzië had ook tal van workshops voor het maken van geuren. Ze gebruikten de geest van experimenteren en probeerden nieuwe distillatieprocessen uit. Ze waren niet alleen gericht op het vergroten van de verscheidenheid aan geuren, maar ze wilden ook de productie stroomlijnen voor een betere beschikbaarheid.

Volgens meerdere bronnen hadden Perzen een voorliefde voor planten en geurige bloemen die vaak werden gebruikt bij de bereiding van parfums. Hun liefde voor geurige producten zoals wierook maakte het voor hen onmogelijk om parfums niet te omarmen.

Het oude Perzië ondersteunde de teelt van verschillende flora waardoor ze belangrijke parfumingrediënten zoals rozenwater konden verkrijgen. Ze hadden ook toegang tot musk en ambergrijs die de productie van wierook vergemakkelijkten.

De wijdverbreide teelt van planten en bloemen in Fars betekende dat er vrijheid was om zelfs met nieuwe variëteiten te komen die de productie van parfum verder zouden verbeteren. Iraanse en islamitische geografen hebben melding gemaakt van een elegante, zoete bloem die voortkwam uit de inspanningen van Iraanse tuinders, genaamd 'esporghami', in de volksmond bekend als Lelietje-van-dalen. Het feit dat het nog steeds een van de meest populaire ingrediënten in de moderne parfumerie is, getuigt van de briljantheid van de Perzische parfumeurs die hun tijd ver vooruit waren.


Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published

Deze site wordt beschermd door recaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van Google zijn van toepassing.